Czy wierzyciel może przetwarzać dane osobowe dłużnika wierzytelności przedawnionej?

 

Zgodnie z art. 117 Kodeksu cywilnego „po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie może uchylić się jego zaspokojenia (…)”. Z powołanego przepisu nie wynika więc, iż zobowiązanie wygasa, a jedynie daje możliwość dłużnikowi do uchylenia się od spełnienia zobowiązania. Zobowiązanie takie nie wygasa, a przekształca się w zobowiązanie naturalne. Zatem dług nadal istnieje i wierzyciel ma prawo dochodzić swoich roszczeń we wszelaki dopuszczony prawem sposób, wyłączając drogę sądową w przypadku podniesienia zarzutu przedawnienia. Nie ma żadnych przeszkód prawnych w dochodzeniu roszczeń przedawnionych. Co więcej, w przypadku zapłaty przez dłużnika zobowiązania, co do którego upłynął termin przedawnienia, dłużnik nie może żądać jego zwrotu (art. 411 pkt 3 Kodeksu cywilnego).

Wynika z tego, iż wierzyciel ma prawo przechowywać dane osobowe dłużnika wierzytelności przedawnionej, jak również udostępniać je innym osobom, jeżeli nie narusza to przepisów ustawy o ochronie danych osobowych.

W konsekwencji powyższego wskazać należy, iż w świetle obowiązujących uregulowań prawnych, przechowywanie danych osobowych dłużnika wierzytelności, których termin do dochodzenia na gruncie procesu cywilnego uległ przedawnieniu, jest prawnie dopuszczalne. Regulacje prawne dotyczące ochrony danych osobowych nie przewidują bowiem zakazu dalszego przetwarzania danych przez wierzyciela po upływie okresu przedawnienia wierzytelności, w związku z którą dane dłużnika były pozyskane i przetwarzane.

Tego rodzaju sytuacja może być zatem skutecznie wykorzystywana przez wierzycieli, których uprawnienia do dochodzenia należności na gruncie postępowania sądowego wygasły wskutek upływu terminu przedawnienia m.in. w zakresie dalszego przekazywania danych dłużników do firm zajmujących się windykacją.

Dodać należy, iż równie niekorzystnie dla dłużników przedawnionych wierzytelności przedstawia się dopuszczalność przekazywania przez wierzycieli informacji o niespłaconych zobowiązaniach do biur informacji gospodarczej, bowiem także w tej sytuacji prawo nie zabrania takiego procederu.