Nowa ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych

Na posiedzeniu w dniu 8 lutego 2013 Sejm uchwalił Ustawę o terminach zapłaty w transakcjach handlowych

Rządowy projekt ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych zakłada ułatwienie egzekwowania wierzytelności w relacjach między przedsiębiorcami. Ustawa dotyczyć będzie również przedsiębiorców z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej. Nie znajdą się w niej zaś regulacje dotyczące konsumentów.

Ustawa wprowadza zasadę, że terminy zapłaty transakcji między przedsiębiorcami nie powinny przekraczać 60 dni kalendarzowych – wyjątkiem będzie sytuacja, gdy zostanie ustalony inny termin przez strony – co jednocześnie nie będzie w sposób rażący nieuczciwe wobec wierzyciela. Jeżeli wierzyciel udowodni tę rażącą nieuczciwość, to przekroczenie terminu zapłaty nie będzie traktowane jako opóźnienie.

Wierzycielowi przysługują odsetki za opóźnienie w wysokości określonej w ustawie lub w wysokości uzgodnionej między stronami.

W transakcjach między przedsiębiorcami a organami publicznymi obowiązywać będzie 30-dniowy termin uregulowania zapłaty za dostarczone towary lub wykonane usługi od dnia otrzymania faktury lub rachunku. Termin ten może być wydłużony do 60 dni jeżeli ustalą tak strony, gdy będą miały one do czynienia ze skomplikowanymi transakcjami, złożonymi procedurami oraz z dużą liczbą podmiotów, które w nich uczestniczą. Po upływie 60 dni wierzycielowi przysługują odsetki. W terminie 60 dni regulować należności będą musiały również jednostki publiczne udzielające świadczeń zdrowotnych.

30 dni kalendarzowych to maksymalny termin trwania procedury weryfikacji lub przyjęcia towaru lub usługi, licząc od daty jej otrzymania. Odsetki za opóźnienie w regulowaniu należności ratalnej obejmie tylko wartość konkretnej raty, a nie całej należności.

Utworzona zostanie definicja „organu publicznego” (m.in. jednostki sektora finansów publicznych, jednostki samorządu terytorialnego oraz podmioty prawa publicznego). Celem jego działalności będzie

Jeżeli wierzyciel poniesienie koszty podczas egzekwowania należnej mu kwoty od dłużnika, będzie mógł je odzyskać, i to bez odrębnego wzywania – w wysokości 40 euro, zgodnie ze średnim kurem ogłaszanego przez NBP ostatniego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym egzekucja stała się wymagalna. Naliczanie tej rekompensaty będzie możliwe od chwili, gdy odsetki za opóźnienie w płatnościach stanie się wymagalne. W przypadku poniesienia wyższych kosztów przez wierzyciela, będzie miał on prawo do wystąpienia na drogę sądową o zwrot wszelkich należności od dłużnika – łącznie z kosztami sądowymi.

Gdy koszty odzyskania należności przekroczą kwotę stałej rekompensaty, wierzyciel będzie mógł wystąpić na drogę sądową o zwrot wszelkich należności, jakie poniósł w związku z próbą odzyskania należności, w tym kosztów postępowania sądowego.

Projekt Ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych

Share On Facebook
Share On Twitter
Share On Linkedin

Add a Comment