Zmiany wprowadzone USTAWĄ z dnia 21 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Mały Trójpak)
Zmi zgodnie z projektem USTAWY z dnia 21 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Mały Trójpak)
Niniejsze opracowanie przedstawia zestawienie zmian zmian wprowadzonych tzw ustawą „Mały Trójpak” istotnych dla producentów energii z odnawialnych źródeł.
Treść ustawy Mały Trójpak (wybór) :
e) pkt 20 otrzymuje brzmienie:
„20) odnawialne źródło energii – źródło wykorzystujące w procesie przetwarzania
energię wiatru, promieniowania słonecznego, aerotermalną, geotermalną,
hydrotermalną, fal, prądów i pływów morskich, spadku rzek oraz energię pozyskiwaną
z biomasy, biogazu pochodzącego ze składowisk odpadów, a także
biogazu powstałego w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków
albo rozkładu składowanych szczątków roślinnych i zwierzęcych;”,
f) po pkt 20a dodaje się pkt 20b–20g w brzmieniu:
„20b) mikroinstalacja – odnawialne źródło energii, o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej nie większej niż 40 kW, przyłączone do sieci elektroenergetycznej
o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o łącznej mocy zainstalowanej
cieplnej nie większej niż 120 kW;
20c) mała instalacja – odnawialne źródło energii, o łącznej mocy zainstalowanej
elektrycznej większej niż 40 kW i nie większej niż 200 kW przyłączone do
sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub
o łącznej mocy
b) w ust. 8 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) za przyłączenie źródeł współpracujących z siecią oraz sieci przedsiębiorstw
energetycznych zajmujących się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych
lub energii pobiera się opłatę ustaloną na podstawie rzeczywistych nakładów
poniesionych na realizację przyłączenia, z wyłączeniem:
a) odnawialnych źródeł energii o mocy elektrycznej zainstalowanej nie
wyższej niż 5 MW oraz jednostek kogeneracji o mocy elektrycznej zainstalowanej
poniżej 1 MW, za których przyłączenie pobiera się połowę
opłaty ustalonej na podstawie rzeczywistych nakładów,
b) mikroinstalacji, za której przyłączenie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
nie pobiera się opłaty.”,
8d6. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 8d4, podmiot ubiegający się o przyłączenie
mikroinstalacji do sieci dystrybucyjnej jest obowiązany dołączyć
oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za
złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6
czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.11))
oświadczam, że posiadam tytuł prawny do nieruchomości na której jest planowana
inwestycja oraz do mikroinstalacji określonej w zgłoszeniu.”. Klauzula
ta zastępuję pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie
fałszywych zeznań.
8d7. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej
potwierdza złożenie zgłoszenia, odnotowując datę jego złożenia.
8d8. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją
energii elektrycznej jest obowiązane określić w warunkach przyłączenia
przewidywany harmonogram przyłączania odnawialnego źródła energii,
uwzględniający poszczególne etapy rozbudowy sieci, a także zestawienie
planowanych prac.
8d9. Przyłączane mikroinstalacje muszą spełniać wymagania techniczne i eksploatacyjne
określone w art. 7a ust. 1. Szczegółowe warunki przyłączenia,
wymagania techniczne oraz warunki współpracy mikroinstalacji z systemem
elektroenergetycznym określają przepisy wydane na podstawie art. 9 ust. 3.”,
e) ust. 9 otrzymuje brzmienie:
„9. W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne odmówi przyłączenia do
sieci z powodu braku warunków ekonomicznych, o których mowa w ust. 1,
za przyłączenie do sieci przedsiębiorstwo to może ustalić opłatę w wysokości
uzgodnionej z podmiotem ubiegającym się o przyłączenie do sieci w umowie
o przyłączenie do sieci; przepisów ust. 8 pkt 1 i 2 oraz pkt 3 lit. a nie stosuje
się.”;
„Rozdział 2a
Gwarancje pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej
w odnawialnym źródle energii
Art. 11g. 1. Gwarancja pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej w odnawialnym
źródle energii, zwana dalej „gwarancją pochodzenia”, jest dokumentem
stanowiącym potwierdzenie odbiorcy końcowemu, że określona
w tym dokumencie ilość wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub
sieci przesyłowej energii elektrycznej została wytworzona w odnawialnych
źródłach energii.
2. Z gwarancji pochodzenia nie wynikają prawa majątkowe.
3. Przekazanie gwarancji pochodzenia następuje niezależnie od przeniesienia
praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia.
Art. 11h. 1. Gwarancję pochodzenia wydaje się na pisemny wniosek wytwórcy
energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii, zwany
dalej „wnioskiem o wydanie gwarancji pochodzenia”.
2. Wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia składa się do operatora systemu
dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub operatora systemu
przesyłowego elektroenergetycznego, na którego obszarze działania
zostało przyłączone odnawialne źródło energii, w terminie 7 dni od
dnia zakończenia wytworzenia danej ilości energii elektrycznej objętej
wnioskiem.
3. Wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia zawiera:
1) oznaczenie wytwórcy energii elektrycznej, o którym mowa w ust.
1;
2) określenie lokalizacji, rodzaju i mocy odnawialnego źródła energii,
w którym została wytworzona energia elektryczna w odnawialnym
źródle energii;
3) dane dotyczące ilości wytworzonej energii elektrycznej w odnawialnych
źródłach energii;
4) określenie okresu, w którym energia elektryczna w odnawialnych
źródłach energii została wytworzona, ze wskazaniem daty rozpoczęcia
i zakończenia wytwarzania tej energii;
5) wskazanie czy odnawialne źródło energii określone we wniosku
korzystało z mechanizmów i instrumentów wspierających wytwarzanie
energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła
energii;
6) wskazanie daty wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej
w odnawialnym źródle energii.
4. Do wydawania gwarancji pochodzenia oraz innych dokumentów potwierdzających
wydanie gwarancji pochodzenia stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) o wydawaniu zaświadczeń.
29
5. Gwarancje pochodzenia oraz inne dokumenty potwierdzające wydanie
gwarancji pochodzenia wydaje się w terminie 30 dni od dnia przekazania
wniosku, o którym mowa w ust. 1, Prezesowi Urzędu Regulacji
Energetyki.
6. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego albo operator
systemu przesyłowego elektroenergetycznego dokonuje weryfikacji
danych zawartych we wniosku o wydanie gwarancji pochodzenia i w
terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, przekazuje ten wniosek Prezesowi
Urzędu Regulacji Energetyki, wraz z potwierdzeniem ilości
wytworzonej energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii,
ustalonej na podstawie wskazań układu pomiarowo – rozliczeniowego.
Art. 11i. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje gwarancję pochodzenia w
terminie 30 dni od dnia przekazania przez operatora systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego lub operatora systemu przesyłowego
elektroenergetycznego wniosku o wydanie gwarancji pochodzenia.
2. Gwarancja pochodzenia jest wydawana na okres 12 miesięcy od dnia
zakończenia wytwarzania energii elektrycznej w odnawialnych źródłach
energii objętej wnioskiem o wydanie gwarancji pochodzenia.
3. Po upływie okresu określonego w ust. 2 gwarancja pochodzenia wygasa
i podlega wykreśleniu z rejestru gwarancji pochodzenia, o którym
mowa w art. 11l ust. 1.
4. Gwarancja pochodzenia jest oznaczona indywidualnym numerem, zawiera
dane określone w art. 11h ust. 3 oraz wskazuje datę jej ważności.
5. Gwarancje pochodzenia tracą ważność z mocy prawa z chwilą ich
przekazania odbiorcy końcowemu.
6. Gwarancję pochodzenia wydaje się za wytworzoną energię elektryczną
z dokładnością do 1 MWh.
7. Gwarancję pochodzenia wydaje się w formie elektronicznej.
Art. 11j. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki odmawia wydania gwarancji pochodzenia
jeżeli wniosek o wydanie gwarancji pochodzenia, został złożony
operatorowi systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub
operatorowi systemu przesyłowego elektroenergetycznego po upływie
terminu, o którym mowa w art. 11h ust. 2.
2. Odmowa wydania gwarancji pochodzenia następuje w drodze postanowienia,
na które służy zażalenie.
Art. 11k. 1. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na pisemny wniosek podmiotu,
uznaje gwarancje pochodzenia wydane w innym państwie członkowskim
Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie
członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może odmówić uznania gwarancji
pochodzenia, o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy wystąpią uzasadnione
wątpliwości co do jej autentyczności lub wiarygodności.
3. Odmowa uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust. 2, następuje
w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
4. O przyczynie odmowy uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa
w ust. 2, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki niezwłocznie informuje
Komisję Europejską, podając przyczynę odmowy.
30
5. Gwarancja pochodzenia, o której mowa w ust. 1, jest ważna przez
okres 12 miesięcy od dnia zakończenia wytwarzania energii elektrycznej
na którą została wydana.
Art. 11l. 1. Rejestr gwarancji pochodzenia prowadzi podmiot prowadzący:
1) giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października
2000 r. o giełdach towarowych lub
2) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu
ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi
– organizujący obrót gwarancjami pochodzenia.
2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany prowadzić rejestr
gwarancji pochodzenia w sposób zapewniający identyfikację:
1) wytwórców, którym wydano gwarancję pochodzenia;
2) podmiotów, których gwarancje pochodzenia wydane w innym
państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej
lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym, zostały uznane przez Prezesa Urzędu Regulacji
Energetyki;
3) przysługujących gwarancji pochodzenia oraz odpowiadającej im
ilości energii elektrycznej.
3. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przekazuje informacje o wydanych
oraz uznanych gwarancjach pochodzenia podmiotowi, o którym
mowa w ust. 1.
4. Wytwórca oraz podmiot posiadający konto w rejestrze gwarancji pochodzenia
są obowiązani poinformować Prezesa Urzędu Regulacji
Energetyki oraz podmiot, o którym mowa w ust. 1, o przekazaniu gwarancji
pochodzenia odbiorcy końcowemu w terminie 7 dni od dnia jej
przekazania.
5. Informacja, o której mowa w ust. 4, podlega wpisowi do rejestru gwarancji
pochodzenia.
6. Przeniesienie gwarancji pochodzenia następuje z chwilą dokonania odpowiedniego
wpisu w rejestrze gwarancji pochodzenia.
7. Wpis do rejestru gwarancji pochodzenia, o którym mowa w ust. 1, oraz
zmiany dokonane w tym rejestrze podlegają opłacie w wysokości odzwierciedlającej
koszty prowadzenia tego rejestru.
8. Wytwórcę energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach
energii o łącznej mocy elektrycznej nieprzekraczającej 5 MW zwalnia
się z:
1) opłat, o których mowa w ust. 7;
2) opłaty skarbowej za wydanie gwarancji pochodzenia.
9. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany wydać podmiotowi
posiadającemu konto w rejestrze gwarancji pochodzenia dokument potwierdzający
przysługujące temu podmiotowi gwarancje pochodzenia
w celu potwierdzenia odbiorcy końcowemu, że określona w tym dokumencie
ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
lub do sieci przesyłowej została wytworzona w odnawialnym
źródle energii.”
„Rozdział 3a
Krajowy plan działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych oraz monitorowanie
rynku energii elektrycznej, ciepła dostarczanego lub odbieranego z odnawialnego źródła
energii, biogazu rolniczego, a także rynku biokomponentów, paliw ciekłych i biopaliw
ciekłych stosowanych w transporcie
Art. 20a. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, stosując obiektywne i przejrzyste
zasady oraz uwzględniając politykę energetyczną państwa, opracowuje
projekt krajowego planu działania w zakresie energii ze źródeł
odnawialnych do roku 2020, zwany dalej „krajowym planem działania”.
2. Krajowy plan działania określa w szczególności:
1) krajowy cel w zakresie udziału energii i paliw pozyskiwanych ze
źródeł odnawialnych, zużywanych w energetyce oraz w transporcie;
2) cele pośrednie, obejmujące dwuletnie okresy, określające model i
sposób dojścia do krajowego celu wskazanego w pkt 1;
3) wpływ środków polityki efektywności energetycznej na końcowe
zużycie energii brutto oraz działania jakie należy podjąć do osiągnięcia
krajowego celu wskazanego w pkt 1;
4) końcowe zużycie energii brutto pozyskiwanej ze źródeł odnawialnych,
w tym w energetyce oraz w transporcie;
5) działania jakie powinny zostać podjęte do osiągnięcia celów pośrednich,
niezbędne w poszczególnych latach aż do osiągnięcia
krajowego celu wskazanego w pkt 1, w zakresie:
a) współpracy między jednostkami samorządu terytorialnego a
organami administracji rządowej,
36
b) współpracy międzynarodowej dotyczącej pozyskiwania energii
i paliw ze źródeł odnawialnych oraz projektów energetycznych,
c) krajowej strategii rozwoju zasobów biomasy, w tym rozwoju
jej nowych zasobów.
3. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki,
w drodze uchwały, przyjmuje krajowy plan działania.
4. Przyjęty przez Radę Ministrów krajowy plan działania minister właściwy
do spraw gospodarki przekazuje Komisji Europejskiej.
5. W przypadku:
1) gdy udział energii i paliw pozyskanych ze źródeł odnawialnych,
określony w krajowym planie działania, obniży się poniżej orientacyjnego
kursu w okresie dwuletnim, bezpośrednio poprzedzającym
okres określony w krajowym planie działania albo
2) wydania zalecenia przez Komisję Europejską
– minister właściwy do spraw gospodarki opracowuje i przekazuje
Komisji Europejskiej aktualizację krajowego planu działania.
6. Do aktualizacji krajowego planu działania przepisy ust. 2–4 stosuje się
odpowiednio.
Art. 20b. 1. Minister wła